ประกาศ

MEETING 6/2

7 มี.ค.นี้

ยกเลิกเว้ย

เซงๆๆๆๆเข้าใจป่ะ
พวกกุเหนื่อยนะเว้ย
ที่ต้องมานั่งคอยเริ่มว่าเราจะนัดเจอกันเมื่อไหรดี
แล้วพอนัด ก็ต้องหาที่ดีๆที่พวกมึงพอใจ
พอหาที่ได้ นัดวันได้ แล้วไง?
พวกมึงก็ไม่มา
คนที่มีธุระสำคัญจิงๆกุไม่ว่า
แต่คนไม่ได้เปนอะไรเลยแต่ไม่มานี้ดิ
หมายความว่าไงวะ?
พวกมึงบอกว่าอยากเจอกัน
ก็นี้ไงนัดให้แล้ว
แล้วมันเกิดอะไรขึ้นวะ?

พวกมึงลองมาเปนพวกกุดูมั้งป่ะ
ว่าการที่ต้องคอยโทรหาเพื่อนทุกคน
เพื่อที่จะนัดมาเจอกันอ่ะ
มันเหนื่อยนะเว้ย
แล้วยิ่งพอเจอคำตอบว่า "ดูก่อนนะ"
บอกตรงๆ โคตรท้อวะ
ถามจิงๆเหอะ ดูที่ว่ามึงดูอะไรวะ
ดูว่าจะมีคนมาเยอะรึป่าว ใช่ป่ะ
แล้วไง? ถ้ามีคนมาน้อยหรือเพื่อนที่มึงสนิทไม่มา
มึงก็ไม่มาด้วยงั้นดิ

กุกะนิกข์ต้องคอยตอบคำถามว่า จะไปที่ไหน เมื่อไหร ใครมาบ้างวะ
จะให้พวกกุตอบยังไงว่าจะมีใครมาบ้าง
ก็ไม่มีใครให้คำตอบกุเลย ว่าจะมารึป่าว?
แล้วจะกุเอาคำตอบเหี้ยอะไรไปตอบพวกมึงอ่ะ

กุพยายามแล้วนะเว้ย
พยายามที่จะนัดให้แล้ว
แต่เจอแบบนี้บ่อยๆกุก็"ท้อ"วะ

มันไม่ได้เกิดมาครั้งนี้แค่ครั้งเดียว
แต่มันเปนทุกๆครั้งที่มีนัดมีทติ้ง

แล้วพอต้องเปลี่ยน ต้องยกเลิก หรือแม้แต่ที่ไม่ถูกใจพวกมึง
ใครผิด พวกกุอีกดิ่ ใช่ป่ะ?
พวกกุมันเหลวที่จัดการอะไรๆไม่ได้ดี
หาเพื่อนมาเยอะๆไม่ได้งั้นดิ

ไม่ใช่ไม่เต็มใจนะเว้ย
ที่จะนัดรวมตัว
เต็มใจโคตรๆ
เพราะกุเองก็อยากเจอเพื่อนๆทุกคน
กุไม่อยากให้เราต่างคนต่างไป
หายหน้ากันไป
แล้วลืมไปว่าครั้งหนึ่งเราเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขมากว่า3ปีเต็มๆ
ไม่อยากให้ทุกอย่างกลายเปนเพียง"เรื่องเมื่อวาน"

กุเคยร้องไห้เพียงเพราะกลัวว่าวันหนึ่งกุจะไม่ได้เจอพวกมึงอีก
กลัวว่าเราจะไม่พบ จะไม่มาเจอกันเหมือนเมื่อก่อน
มาวันนี้กุก็ต้องร้องไห้อีกครั้ง เพราะมันเกิดขึ้นจิงๆ
กุก็ไม่ได้อยากจะร้อง ไม่ได้อยากอ่อนแอ
แต่มันห้ามไม่ไหวจิงๆว่ะ

พวกมึงก็ลองคิดดูเอาเองละกันนะ
ว่าอยากจะเจอกันอยู่รึป่าว
ไม่ได้อยากจะให้ไม่มีงานMEETINGเกิดขึ้นอีก
อยากมี อยากเจอ อยากเฮฮามากๆ
แต่ตอนนี้บอกตรงๆว่า"เหนื่อยวะ"

จากที่เคยเปนคนเริ่ม
พวกกุขอเปนคน"รอ"บ้างละกัน
อยากเจอ อยากไปไหนก็บอกมาละกัน
พวกกุจะ"รอ"วันนั้น
"รอ"วันที่พวกมึงคิดถึงกันบ้าง
"รอ"วันที่พวกมึงคิดถึงใจพวกกุกันบ้าง
"รอ"ที่เราจะได้มาเจอกันอีกครั้ง
"กุจะรอนะ"